کارایی جاذب‌های ارزان‌قیمت در حذف رنگزای سافرانین از آب و محیط کشت

نوع مقاله: مقاله اصلی

نویسندگان

1 استادیار، گروه آموزش علوم دامی، مجتمع آموزش عالی تربت جام، تربت جام، ایران

2 استادیار، گروه آموزشی علوم دامی مجتمع آموزش عالی تربت جام، تربت جام، ایران

3 مربی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده علوم پزشکی تربت جام، تربت جام، ایران

4 استاد گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

امکان آلودگی آب‌های سطحی به رنگ سافرانین و در نتیجه مصرف آن توسط دام‌های نشخوارکننده اجتناب‌ناپذیر می‌باشد، از این‌رو اثر سافرانین به‌عنوان یک آلایندة آبی همراه با جاذب‌های ارزان‌قیمت بر فعالیت‌های تخمیری میکروارگانیسم‌های شکمبه در محیط کشت، بررسی شد. سافرانین (صفر، 5 و ppm 10( همراه با بنتونیت‌سدیم فرآوری شده (بنتوفید) و خاکستر پوست خربزه (صفر، 4 و mg 8) در یک محیط کشت در قالب طرح فاکتوریل 3×2×3 استفاده شد. همچنین اثر این جاذب‌ها در حذف سافرانین اضافه شده به آب در زمان‌های 3 و h 24 انکوباسیون بررسی شدند. بیشترین میزان حذف سافرانین از آب (در غلظت ppm 5) برای بنتونیت‌سدیم و خاکستر پوست خربزه به‌ترتیب برابر با 90 و %80 در زمان h 24 انکوباسیون تعیین شد. با افزایش غلظت رنگ از 5 به ppm 10، کارایی هر دو جاذب در جذب رنگ کاهش یافت. با افزایش سافرانین از صفر به ppm 10 در محیط کشت، پتانسیل تولید گاز، تولید تجمعی گاز در زمان‌های 12، 24 و h 48 انکوباسیون، ME، SCFA، NEl، تولید پروتئین میکروبی و OMD در مقایسه با تیمار شاهد کاهش معنی‌داری نشان داد. پتانسیل تولید گاز نیز با افزایش غلظت هر دو جاذب از صفر به چهار درصد، کاهش معنی‌داری نشان داد. مقادیر TVFA و NH3-N محیط کشت نیز با افزایش سافرانین از صفر به ppm 5، کاهش معنی‌داری نسبت به تیمار شاهد نشان داد. در مجموع هر دو جاذب، قادر به حذف کارآمد سافرانین از محیط آب بودند، ولی به‌نظر می‌رسد کارایی بنتونیت‌سدیم در حذف رنگ بیشتر از خاکستر باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Efficiency of Cheap Adsorbents in the Removal of Safranin Dye from Aqueous and Culture Medium

نویسندگان [English]

  • Mohsen Kazemi 1
  • Elias Ibrahimi Khorram Abadi 2
  • Ameneh Eskandary Torbaghan 3
  • Reza Valizadeh 4
1 Assist. Professor, Department of Animal Sciences Education, Higher Education Complex of Torbat-e-Jam, Torbat-e-Jam, Iran
2 Assistant professor, Department of Animal Science, Higher Education Complex of Torbat-e Jam, Torbat-e Jam, Iran
3 Lecturer, Department of Environmental Health Engineering, Torbat-e Jam Faculty of Medical Sciences, Torbat-e-Jam, Iran
4 Professor, Department of Animal Science, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran
چکیده [English]

The possibility of contamination of surface waters by the safranin dye and its consumption by ruminants is inevitable subsequently; hence the effect of using safranin as a water pollutant with low-cost absorbents on fermentation activities of ruminal microorganisms was investigated in a culture medium. Safranin, at three levels (0, 5 and 10 ppm) with processed sodium bentonite (SB) and ash prepared from Cucumis Melo L. skin, each at three levels (0 and 4 and 8 mg) were used with a factorial experiment 3×2×3 in a laboratory medium. Removal effect of safranin in water was also investigated at 3 and 24 h incubation. The maximum removal rate of safranin from water (5 ppm) for SB and melon peel ash was determined 90 and 80%, respectively at 24 h incubation. Removal percentage of safranin by two adsorbents, decreased when safranin increased from 5 to 10 ppm. In response to increasing the safranin levels from 0 to 10 ppm in the culture medium, potential gas production, and cumulative gas production after 12, 24 and 48 h incubation, ME, SCFA, NEl, MPY, and OMD decreased significantly compared to the control group. The gas production potential decreased when levels of both adsorbents increased from 2 to 4%. The amounts of TVFA and ammonia nitrogen in the culture media decreased when safranin concentration increased from 0 to 5 ppm. Generally, both adsorbents were able to remove safranin from the water, efficiency. The SB also appears to be more effective in eliminating of safranin rather than ash.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Sodium bentonite
  • Gas production
  • Melon peel ash
  • Safranin